Siedem uczuć – jak uczyć dzieci i młodzież akceptacji i otwartości na drugiego człowieka
Zamysł gry „7 uczuć” opracowaliśmy w toku prac nad projektem „Transpomocnik” w ramach programu „Aktywni Obywatele – Fundusz Krajowy” finansowanego przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię w ramach Funduszy EOG w latach 2021-2023.
Narzędzie powstało z myślą o medykach (lekarze, pielęgniarki, ratownicy, studenci kierunków medycznych) jako odpowiedź na sytuację pacjentów transpłciowych w polskim systemie ochrony zdrowia (przejawy dyskryminacji i łamania praw człowieka), jednak jest na tyle uniwersalne, by móc zastosować je w odniesieniu do innych grup narażonych na dyskryminację, wykluczenie oraz dyskryminowanych, a także innych grup odbiorców (w tym przypadku kadr pracujących z dziećmi i młodzieżą).
Koncepcja zadania polega na tym, że grupa biorąca udział w warsztacie, po uzyskaniu stosownej wiedzy/przeszkolenia, tworzy swoją grę, mającą na celu wykorzystanie nabytej wiedzy teoretycznej w praktyce. Gra tworzona jest przez grupę w oparciu o opracowane przez nas zasady i reguły. Jest to strategiczna gra planszowa, oparta na teorii gier. Gra uczy strategicznego działania w sytuacjach, w których może dochodzić do wykluczenia/dyskryminacji, poprzez przybieranie ról różnych postaci, a także przechodzenia od przedmiotowości, do podmiotowości.
Działania edukacyjne poprzedzające pracę nad grą ukierunkowane są na uświadomienie odbiorcom, że do zrozumienia cudzych emocji, niezbędne jest poznanie własnych – by móc poczuć, co czuje inna osoba, muszę odkryć i nazwać własne emocje np. towarzyszące mi w kontakcie z osobą narażoną na wykluczenie/dyskryminację.
W ramach prezentowanego projektu, wzbogaciliśmy istniejącą już koncepcję gry o kilka elementów, które uatrakcyjniają ją w oczach młodszych graczy (np. uczniów) oraz sprawiają, że stanowi ona odrębne narzędzie pracy (do wykorzystania np. na godzinie wychowawczej, bez konieczności przeprowadzania warsztatów dla dzieci i młodzieży w szkole).
Są to:
– fiszki opisujące różne sytuacje z danej przestrzeni funkcjonowania (np. różne sytuacje w szkole);
– fiszki z opisem emocji, które będzie trzeba „połączyć” z fiszkami opisującymi daną sytuację (jakie emocje nam wówczas towarzyszą i jakie towarzyszą innym „postaciom” gry);
*Fiszki służą innymi słowy do stworzenia „dziennika emocji” (zachowań i postaw), które mogą towarzyszyć graczom w sytuacji stresowej/lękowej, wywołanej kontaktem z osobą „odmienną/niechcianą”.
– poradnik odnoszący się do zasad i głównych reguł gry, który wprowadza graczy w tematykę, tłumacząc związane z nią zagadnienia oraz konspekt zajęć.
Poniżej znajdują się materiały edukacyjne
Poniżej pod linkiem znajduje się zestaw kart do gry, które można wykorzystać dla potrzeb stworzenia własnej gry przez uczestników.
Można je także wykorzystać w trakcie gry. W tym celu należy je wydrukować.
KACPER~1
Sfinansowano ze środków budżetowych Miasta Poznania #Poznanwspiera
